Pan Jan C. prosi o wyjaśnienie, co należy rozumieć przez ulepszenie, a co przez remont środka trwałego. Kiedy wydatki na te cele można zaliczyć bezpośrednio w koszty (np. przy naprawie samochodu stanowiącego środek trwały), a kiedy tylko za pośrednictwem amortyzacji? – pyta p. Jan.

Kwestia ta jest dość dokładnie uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie amortyzacji i środków trwałych. Najogólniej rzecz ujmując remont to odnowienie stanu poprzedniego (np. wymiana starego silnika na nowy, ale taki sam lub tej samej klasy, wymiana okien w budynku itp.). Natomiast ulepszenie (modernizacja) to albo dodanie czegoś, albo taka wymiana, która podnosi wartość użytkową środka trwałego.

Wymiana silnika, gdy stary jest jeszcze sprawny lub gdy stary zepsuł się na nowy, wyższej klasy jest modernizacją. Tak samo wymiana okien drewnianych na plastikowe itp., itd.

W kwestii tej, budzącej nadal wiele niejasności u podatników, szczegółowo wypowiadało się Ministerstwo Finansów. Przytaczam w całości pismo Departamentu Podatków Bezpośrednich z 30 kwietnia 1999 r. (PBH/1334/99/41).

„Odpowiadając na Pana pismo z 6 kwietnia br. [sprawa dotyczy 1999 roku], adresowane do Biura Prawnego Urzędu Rady Ministrów w sprawie interpretacji przepisu 6 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z 17 stycznia 1997 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (Dz.U. nr 6, poz. 35 ze zm.), Ministerstwo Finansów uprzejmie wyjaśnia, co następuje:

   Na podstawie wyżej wymienionego przepisu rozporządzenia wartość początkową środków trwałych zwiększa się o sumę wydatków poniesionych na jego ulepszenie. Środki trwałe uważa się za ulepszone jeśli wydatki poniesione na przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację powodują wzrost ich wartości użytkowej w stosunku do tej wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności: okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i obniżonymi kosztami ich eksploatacji.

Pojęcie wartości użytkowej nie jest kategorią ekonomiczną, lecz techniczną, a zatem specjalista, ekspert, w tym przypadku od środków transportu, będzie w stanie określić charakter ponoszonych nakładów na dany środek trwały i odróżnić te, w wyniku których następuje podwyższenie wartości użytkowej tego środka. Wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, które także wpływają na zwiększenie wartości użytkowej środka trwałego o jednostkowej cenie nabycia przekraczającej 1000 zł – zwiększają wartość początkową środka trwałego. Natomiast wydatki związane z eksploatacją pojazdu; przeglądami jego stanu technicznego oraz wymianą zużytych części w celu zapewnienia jego funkcjonowania w stanie technicznym z dnia jego oddania do używania – stanowią koszty uzyskania przychodów w dacie poniesienia wydatków”.