Upadłość konsumencka to szansa dla wielu osób na całkowite bądź częściowe oddłużenie. Z dniem ogłoszenia upadłości powstaje tzw. masa upadłości, w skład której – zgodnie z generalną zasadą – wchodzi majątek należący do upadłego w dniu ogłoszenia upadłości oraz nabyty przez upadłego w toku postępowania upadłościowego (z pewnymi wyjątkami). Jednym z powodów zwlekania z decyzją o ogłoszeniu upadłości konsumenckiej jest obawa przed utratą całego, dotychczas zgromadzonego majątku. Wiele osób ma wątpliwości, co stanie się z przedmiotami codziennego użytku, które nie mają dużej wartości materialnej, a jedynie sentymentalną. Należy jednak zwrócić uwagę na fakt, że upadłemu, ze względów humanitarno-społecznych, pozostawia się szereg różnych przedmiotów służących do codziennego użytku, których wartość jest w zasadzie znikoma. W artykule przybliżymy kwestie związane z przynależnością przedmiotów do masy upadłościowej.

Składniki niewchodzące w skład masy upadłości

W skład masy upadłości – co do zasady – nie wchodzą m.in. przedmioty, świadczenia i wierzytelności niepodlegające egzekucji na podstawie przepisów art. 829-835 Kodeksu postępowania cywilnego, np.:

  • przedmioty urządzenia domowego, m.in. pościel, bielizna i ubranie codzienne, niezbędne dla dłużnika i członków jego rodziny będących na jego utrzymaniu, oraz ubrania niezbędne do pełnienia służby lub wykonywania zawodu,
  • żywność i opał niezbędne dla dłużnika i będących na jego utrzymaniu członków jego rodziny na okres 1 miesiąca,
  • narzędzia i inne przedmioty niezbędne do osobistej pracy zarobkowej dłużnika oraz surowce niezbędne dla niego do produkcji na okres jednego tygodnia – wyłączenie nie dotyczy pojazdów mechanicznych,
  • u dłużnika wykonującego periodyczną, stałą płacę – pieniądze w kwocie, która odpowiada niepodlegającej egzekucji części płacy za czas do najbliższego terminu wypłaty, a u dłużnika nieotrzymującego stałej płacy – pieniądze niezbędne dla niego i jego rodziny na utrzymanie przez 2 tygodnie,
  • przedmioty niezbędne do nauki, papiery osobiste, odznaczenia i przedmioty służące do wykonywania praktyk religijnych oraz przedmioty codziennego użytku, które mogą być sprzedane tylko znacznie poniżej ich wartości, a dla dłużnika mają znaczną wartość użytkową,
  • przedmioty, które są dla dłużnika lub członków jego rodziny niezbędne ze względu na niepełnosprawność,
  • prawa niezbywalne, z wyłączeniem praw zbywalnych, których możność zbycia wyłączono jedynie umową, a przedmiot świadczenia nadaje się do egzekucji lub istnieje możliwość powierzenia wykonania praw komuś innemu,
  • sumy i świadczenia w naturze wyasygnowane na pokrycie wydatków lub wyjazdów w sprawach służbowych,
  • świadczenia otrzymywane z pomocy społecznej.

Powyższe wyliczenie ma charakter przykładowy i nie stanowi podstawy do ustalenia składu masy upadłości. Więcej informacji na temat upadłości konsumenckiej, a także składu masy upadłości można znaleźć na stronie https://upadlosc-konsumencka.biz.pl/.

W tym miejscu warto dodać, że w skład masy upadłości nie wchodzi wynagrodzenie upadłego ze stosunku pracy w części niepodlegającej zajęciu.

Przynależność przedmiotów do masy upadłości

Nie da się zaprzeczyć, że ustalenie, który z przedmiotów wchodzi w skład masy upadłości, może rodzić wiele problemów. Dlatego też – zgodnie z przepisem art. 49111 Prawa upadłościowego, to sędzia-komisarz na wniosek m.in. syndyka rozstrzyga wątpliwości, co do tego, które z przedmiotów należących do upadłego wchodzą w skład masy upadłości.

Należy zauważyć, że uznanie określonego mienia jako niewchodzącego w skład masy upadłości nie oznacza, że upadły nie może przeznaczyć go na zaspokojenie roszczeń wierzycieli.

Analizując kwestię przynależności przedmiotów do masy upadłości nasuwa się jedno pytanie – co w przypadku, gdy dłużnik nie posiada wartościowego majątku? Warto jest mieć na względzie, że tzw. ubóstwo masy upadłości nie stanowi przeszkody do ogłoszenia upadłości konsumenckiej. Również osoby, które nie posiadają wartościowego majątku mają szansę na ogłoszenie upadłości konsumenckiej.

Przeczytaj też: