Każdy z nas został obdarzony przez własnych rodziców imieniem. Dla większości z nas nadane nam imię nie stanowi problemu, jednak istnieją sytuacje, w których zdaje się rodzice nie postąpili najrozsądniej. Czasami zdarza się, że nasze imię jest innego pochodzenia, przez co zapisano je w niestosowny sposób – nie tak jak powinno być. Nie ulega wątpliwości, że niektórym z nas może się ono po prostu nie podobać. Polskie prawo przewiduje jednak zmianę pisowni lub całkowitą zmianę imienia.

Kto jednak jest upoważniony do zmiany imienia? Nie ulga wątpliwości, że osobami upoważnionymi do zmiany imienia lub jego pisowni są osoby posiadający polskie obywatelstwo. Warto jednak zauważyć, że zmiany mogą dokonać także cudzoziemcy, którzy mimo iż nie posiadają obywatelstwa, to mają stałe miejsce pobytu. Podobnie jest z cudzoziemcami na uchodźstwie, chociaż tutaj prawo to stosuje się naprawdę wybiórczo – muszą być przesłanki co do tego, że stare imię zagraża bezpośrednio naszemu życiu. Nie ulega jednak wątpliwości, że do zmiany imienia trzeba mieć naprawdę poważny lub przynajmniej dobrze uzasadniony powód.

Nie może to być zwykłe widzi mi się polskiego obywatela. Polskie prawo przewiduje zmianę imienia lub jego pisownię tylko w przypadku, gdy naraża nas bezpośrednio na śmieszność – dodatkowo może być niegodne noszenia. Czasami imię oraz nazwisko może zostać zmienione bez naszej zgody – w Polsce jest pewien zwyczaj spolszczania imion i nazwisk. Jeżeli mamy inny powód, który mógłby być związany ze zmianą imienia na inne lub zmianą jego pisowni, to ostateczną decyzje o zmianie podejmuje organ – musi on jednak uznać, że powód zmiany imienia jest dostatecznie ważny, by dokonać tak istotnej zmiany.

Gdzie można złożyć odpowiedni wniosek wraz z obszerną dokumentacją? Wszystkie dokumenty należy złożyć w urzędzie stanu cywilnego w miejscu naszego adresu zamieszkania. Warto jednak zauważyć, że starannie wypełniony wniosek składamy bezpośrednio do rąk kierownika – zazwyczaj robimy to w okienku. Złożony wniosek musi być dostarczony osobiście, choć istnieją wyjątki od tej reguły – np. jeżeli ktoś przebywa za granicą, to robi to za niego konsul RP lub jeżeli wniosek będzie poświadczony notarialnie. Czy jednak warto rozstawać się ze swoim starym imieniem?